Sarah Hanffou
Sarah Hanffou, tafeltennisster op topniveau, belichaamt uitmuntendheid en zelfovertreffing in zowel de sport als haar professionele leven. Naast haar prestaties aan de tafel voert Sarah ook een carrière als advocate nadat ze haar eigen kantoor opende, en is ze tevens de oprichtster en voorzitster van de vereniging Ping sans Frontières.
Als lid van Team Cornilleau vertegenwoordigt zij de waarden van toewijding, solidariteit en succes die de leden van ons team kenmerken. Haar inspirerende parcours en veelzijdige talenten maken haar tot een uitzonderlijke ambassadrice voor Cornilleau en voor het tafeltennis.
Geboren op 08/10/1986
Advocate en voorzitster van Ping sans Frontières
Tweevoudig deelneemster aan de Olympische Spelen
Erelijst
2024
Deelname aan de Olympische Spelen van Parijs
2023
Frans kampioen met het team in Pro B
Afrikaans vicekampioen in het dubbelspel
Bronzen medaille in de African Cup
2020
Deelname aan de Olympische Spelen van Tokio
2019
Zilveren medaille op de African Games
2012
Deelname aan de Olympische Spelen van Londen
2010
Afrikaans kampioen in het enkelspel - bronzen medaille met het team
Ontdek haar videoportret:
Interview:
Ik ben Sarah Hanffou, een Frans-Kameroense speelster; ik kom nu al meer dan 15 jaar uit voor Kameroen.
Hoe ben je met tafeltennis begonnen?
Ik begon op 8-jarige leeftijd met tafeltennis dankzij de school, waar we de kans kregen om een introductieles te volgen bij een club in Rijsel (Lille). Ik vond het geweldig en ik ben er gebleven, inmiddels al meer dan 30 jaar!
Wat vind je het leukste aan tafeltennis?
Wat ik zo leuk vind is dat het, zoals we onderling vaak zeggen, is alsof je een sprint trekt terwijl je aan het schaken bent. Volgens mij is het de enige sport ter wereld waarbij je dat doet. Je moet heel snel nadenken en je constant aanpassen. De spelers zijn allemaal verschillend, er zijn verschillende speelstijlen. Het vraagt om heel diverse vaardigheden: fysiek, mentaal, strategisch... en daar hou ik van!
Wat voor speelster ben je?
Ik denk dat ik een fysieke speelster ben. Ik slaag erin het gebrek aan training — dat te maken heeft met mijn persoonlijke en professionele verplichtingen — te compenseren door na te denken over mijn sport, mijn speelstijl en mijn tegenstanders.
Wat is je mooiste herinnering?
De mooiste herinnering voor mij zijn de Afrikaanse kampioenschappen in 2010. Het was de eerste keer dat ik de Afrikaanse kampioenschappen in Kameroen speelde in het bijzijn van mijn familie, en ik won. Dat was qua emoties echt ongelofelijk.
Je bent voorzitster van "Ping Sans Frontières", kun je daar wat over vertellen?
De vereniging is opgericht in 2006, dus dat is nu bijna 20 jaar geleden. We zamelen sportuitrusting in; dat was de eerste stap. We geven trainingen aan coaches en organiseren trainingskampen voor jongeren. We bouwen op ambachtelijke wijze tafels zodat kinderen overal kunnen spelen. In Frankrijk hebben we onder andere een programma genaamd "plaques pour tous" (rubbers voor iedereen). Dit zijn inzamelboxen in clubs waar rubbers, batjes en shirts verzameld worden, die we vervolgens herverdelen binnen onze projecten, voornamelijk op het Afrikaanse continent. Het idee is niet per se om topsporttrajecten te creëren. De slogan is "educatie aan het uiteinde van het batje", dus het gaat erom tafeltennis te gebruiken als middel om waarden over te dragen en kinderen te laten groeien als mens, meer nog dan het bereiken van de top.
Je bent ook advocate, hoe ziet je dagelijks leven eruit?
Mijn dagelijks leven is dat van een advocate. Ik heb mijn kantoor in Toulon. Ik sta om 5 uur op en probeer 's ochtends mijn fysieke training te doen. Daarna ga ik naar kantoor. Ik probeer de lunchpauze te benutten voor mijn tafeltennistraining en daarna ga ik weer terug naar kantoor. Dit vraagt om discipline en veel organisatie. Mijn werkweek is gebaseerd op 7 dagen, dus geen rustdagen. Dit ritme houd ik al een paar jaar vol. Ik ben gepassioneerd, het is boeiend, het is zwaar, maar ik hou van wat ik doe.
Heb je nog andere passies?
Ja, ik heb nog andere passies. Ik hou van lezen: Franse literatuur, maar ook de grote klassiekers van de Amerikaanse literatuur. Ik ben er dol op! Ik hou ook van muziek, ook al heb ik niet echt de tijd om naar concerten te gaan. Ik ben een jazzfan en een van mijn dromen voor als ik met pensioen ga, is om naar het festival in Montreux te gaan. Dat zijn wel twee van mijn passies, naast de rest... Ik hou ook van heel veel andere dingen, van ontdekken en lachen naar de wereld.